Jak się powiedziało "a" trzeba powiedzieć "n". Było Leffe Blonde, zatem Leffe Bruin nie może czekać. Belgijski przedstawiciel ciemnego strong ale kusi swoim tajemniczym, kolorem. Barwa ciemnej miedzi intryguje obserwatora, a grubopęcherzykowa piana w kremowym kolorze chroni płyn przed wścibskim okiem. Po przelaniu do szkła owładnęły mną belgijskie aromaty. intensywny karmel, zatopiony w orzechu delikatnie został otoczony alkoholowym ramieniem - trzeba przyznać że owa woń C2H5OH pasuje tutaj wybitnie. A do tego przez całość przebija zgrabnie zestawiona wiśnia, za którą osobiście mało przepadam, ale w tym przypadku stanowi ona nieodzowny element tej harmonii.
Jeśli jesteś zwolennikiem złożonych, aromatycznych smaków, rozsiądź się wygodnie i poddaj swoje zmysły miłemu łechtaniu. Mamy tutaj wybitnie głęboki słód, w którym nie chcą się ukrywać rozmaite składowe, raczej eksplodują nam w ustach, na języku i podniebieniu. Karmel, orzech, wiśnia, rodzynki, suszone śliwki. Mało? No to jeszcze nieco róży, śladowe ilości dymu, akcenty chlebowe i przyjemny pieprz na samym końcu. Cały ten piwowarski majdan podlany został alkoholową nutą, która tak łagodnie i sprawnie wypełnia tło, że można się w niej zakochać. Bo nie ma nic lepszego od powściągliwej kochanki roztaczającej czujne oko nad swoim ukochanym. Goryczka nienachalna, nie trzyma w kleszczowym uścisku, choć nie pozwala zbytnio słodowi popuścić wodzy. Finisz długi, jak wspomniałem nieco pieprzowy i winny. I choć zestawiono wszystko z myślą o koneserach - nie wyobrażam sobie takiej dbałości o detal przy innej grupie docelowej - to zwykły tudzież okazjonalny "pijacz" z lubością wychyli pokala, skrywając onieśmielenie na inną okazję. Uczta ma wszak swoje radosne prawa.
Leffe Bruin to zdecydowanie ciekawszy krewniak jasnego brata, a do tego gładki i niesamowicie pijalny, co przy takiej zawartości alkoholu szybko sprowadza na manowce. Jeśli ktoś chciałby doszukiwać się słabych stron piwa, może zarzucić mu nieco pestkową goryczkę, która nie stanowi problemu przy pierwszych - powiedzmy - dwóch kuflach. Potem może trochę nużyć. Leffe Bruin to wzorcowy przykład, jak komercyjny zarząd browaru nie tłamsi swoich podopiecznych i przede wszystkim klientów. Uszanujmy to, bo nie jest to zjawisko powszednie.
6.5 vol / A-
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą abbey. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą abbey. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 14 lutego 2013
poniedziałek, 7 marca 2011
Maredsous Blond
Zapach przyjemny, nieco drożdżowy, winny nawet. Kolor jasny, słomkowy troszkę przydymiony, mętny. Smak bardzo delikatny, niemal aksamitny. Początkowo lekkie drożdże, później nieco kwasku i na końcu słód na języku. Przypomina trochę pszeniczne trunki. W dalekim tle owocowe nuty i lekka goryczka. Alkohol niewyczuwalny, choć od razu czuć szum w głowie. Wytrawny to trunek wprost z belgijskiego klasztoru benedyktynów. Pełen mocy i orzeźwienia. Ciekawy i złożony smak, który przypadnie do gustu każdemu koneserowi. Jedno z fajniejszych jasnych piw jakie przyszło mi pić. Jeśli dodać do tego stylowe opakowanie (butelka 0.75, bardzo ładna etykieta) to czego trzeba więcej wymagać od piwa? Mówiąc krótko – inny świat w zasięgu podniebienia.
6.0 vol / A
niedziela, 6 marca 2011
Affligem Blond
Wytrawny, jasny abbey prosto z Belgii. W zapachu wyraźnie wyczuwalne goździki i banany i o dziwo można się ich doszukać także w smaku. Poza tym goryczka chmielowa i akcenty słodowe w głębokim finiszu. Trunek o złożonym, owocowym smaku, idealny dla koneserów. Dość mocny, ale alkohol niemal niewyczuwalny w płynie, choć w krwioobiegu już tak. Kwaskowość wpływa na orzeźwiający charakter. Piana duża, nagazowanie podobnie. Estetyczne opakowanie i ładny kapsel.
6.8 vol / B+
Affligem Dubbel
Jeśli szukasz piwa aromatycznego, ciężkiego o pełnym bukiecie, trafiłeś idealnie. Belgijski abbaye ma ciemny kolor, głęboki zapach i kremową piankę. Wyraźnie czuć alkohol, ale wynika on z samego trunku, nie wydaje się oderwany od reszty smaku. A smak jest znakomity – pełny a zarazem nie przytłaczający, mocno goryczkowy ale z wyraźnymi słodowymi akcentami i owocowymi nutami, chmiel w późnym finiszu i na języku, ciekawa kolejność. Dominujący zadymiony, mocno palony słód. Świetne piwo na deser dla konesera. Bardzo mocne B+.
6.8 vol / B+
Subskrybuj:
Posty (Atom)



